در این پست می خواهم نیم نگاهی داشته باشیم به حرکت های انقلابی و نظر این جانب در این رابطه!

مهم ترین ویژگی مشترک تمامیی انقلابیون هدف مشترک آنها است! همه از وضع موجود ناخورسند بوده می خواهند هر آنچه وضع موجود را ایجاد یا توجیه میکند نابود کنند و طرحی نو در اندازند! این هدف ایمان در دل ها می کارد ، نهضت می شود و این نهضت حرکت ایجاد می کند!

احکام ، عقاید ، شعائر و مراسمات این نهضت متوجه آن هدف والاست و همه چیز و همه کس وسیله ای هستند برای رسیدن به آن!

اما این نهضت نو پا در این مسیر به موانعی بر می خورد! موانعی که خواستار بقای وضع موجود بوده و بر مسند قدرت تکیه کرده اند. این برخورد با خود دو پیامد در پیش دارد. نخست آنکه این نهضت برای ادامه ی بقا و رسیدن به هدف ، به ناچار با این موانع در می افتد و دست به مبارزه میزند. اما آنچه که به نظر من از اهمیت بیشتری برخوردار است  پیامد دوم ، که همانا دور افتادن انقلابیون از قدرت است! در یک کلام انقلابیون از اداره ی کشور و از پست های کلیدی محروم می شوند.

میزان این فاصله است که آینده را رقم میزند! چو که هر چه این فاصله طویل تر باشد شعائر این گروه آرمانگرا تر شده به همان اندازه از واقعیت فاصله می گیرد! در اینجاست که وعده های فریبنده و عوام پسند ، تخیلات دوست داشتنی به وجود می آیند و موجب پیوستن توده به این نهضت می شوند! امری نا میمون که در آن برهه یاری گر است ، اما تاثیری نا خوشایندی به همراه دارد!

نهضت موانع را یکی پس از دیگری از جلوی پای خود برداشته ، وضع موجود را تغییر میدهد و به قدرت می رسد. در اینجاست که به حد اکثر قدرت خود دست می یابد ولی ، ولی متوقف می شود! از نهضت تبدیل به یک نهاد ، نظام و یک قدرت سازمان یافته می شود.

آن نهضت پویا دیگر رکود کرده است آن حالت متحرک و انقلابیش را دیگر از دست داده.

در همین زمان مشکلی دیگر نیز خود نمایی می کند و آن همان آرمان های زیبای نهضت قبلی ( حکومت فعلی است )! شعائری که فاصله شان تا واقعیت از زمین تا آسمان است و در یک کلام اکثرا به درد کشور داری و حکومت نمی خورند! پس به ناچار انقلابیون در یکسری از موارد تغییر رویه می دهند! این تغییر رویه ناخورسندی جمعی از یاران واز هم پاچیده شدن آن انسجام مثال زدنی را به دنبال دارد. کم کم توده نیز از این نظام فاصله می گیرد.

نا راضیان به وضع موجود انتقاد دارند ولی آن نهضت حال تبدیل به حکومت شده به توجیه وضع کنونی می پردازد! حا دیگر در نظرش هر جنبشی ضد انقلاب ، هر حرکتی شورش و هر انتقادی خیانت نام دارد و آن جنبش و حرکت تبدیل به مانع می شود!

و این چنین است که انقلاب انقلابیون را در خود می بلعد!

 پ.ن.۱: خبر های نا خوشایندی که از وطن به گوش می رسد دل و روحم را می آزارد!

پ.ن.۲: برخورد با دانشجویان نشانه ضعف دولت است!

پ.ن.۳: یکی از آشنایان ، هفته ی پیش گفتگویی در رابطه با ایران با بیل کلینتون ، رئیس جمهور پیشین آمریکا داشته که در نوع خود قابل توجه است! انشا الله در پست بعدی با این مطلب در خدمتتون خواهم بود!

موفق باشید

مطالب پیشین:

اندر احوال خودم ( ایرانی ایرانی بمان! )

جغرافیای کلام

اندر احوال خودم (1)!